Ik heb per ongeluk belangrijke foto’s en video’s van mijn SD-kaart verwijderd terwijl ik ruimte vrijmaakte, en nu heb ik echt hulp nodig om ze terug te krijgen. De kaart zat in mijn camera en ik ben hem meteen niet meer gaan gebruiken, omdat ik heb gehoord dat dat de kans op gegevensherstel van de SD-kaart kan vergroten. Wat is de beste manier om verwijderde bestanden van een SD-kaart te herstellen zonder meer gegevensverlies te veroorzaken?
Stop met het gebruik van de SD-kaart. Meteen.
Haal hem uit je telefoon, camera, drone, of waar hij ook in zat. Leg hem apart en maak er geen enkele foto of video meer op. Ik heb dit ooit op de harde manier geleerd met een vakantiekaart, en het vervelende deel is simpel. Het verwijderen van een foto wist de fotodata meestal niet meteen. Het apparaat verwijdert de bestandsvermelding, markeert de ruimte als vrij en laat de oude bits daar staan totdat er nieuwe data overheen komt. Zodra je nieuwe dingen naar de kaart schrijft, dalen de kansen op herstel snel. Soms tot nul.
Voordat je iets installeert, controleer de makkelijke plekken.
Als de kaart in een telefoon zat, open dan je galerij-app en kijk in Onlangs verwijderd of Prullenbak. Als je de kaart eerder met een pc hebt gebruikt, kijk dan in de Prullenbak. Controleer ook cloudsynchronisatie die je vergeten was, dingen zoals Google Foto’s of OneDrive. Ik heb bestanden ‘verdwenen’ zien lijken terwijl ze alleen verborgen waren, dus zet verborgen bestanden aan in je bestandsbrowser en kijk even snel. Het kost maar een minuut.
Als de bestanden van de kaart zelf verdwenen zijn, heb je herstelsoftware nodig. Sla CHKDSK op Windows over. Sla EHBO op macOS over. Die tools repareren problemen met het bestandssysteem. Ze zijn niet bedoeld om verwijderde foto’s terug te halen. Op beschadigde media maken ze de rommel soms erger. Ik zou ze voor deze klus niet aanraken.
Er zijn gratis opties, maar daar zitten nadelen aan.
PhotoRec en Windows File Recovery kosten niets. Ik heb ze allebei geprobeerd. Ze werken, min of meer, maar ze zijn onhandig en je maakt er makkelijk fouten mee als je niet gewend bent aan terminaltools. PhotoRec heeft ook de neiging om herstelde bestanden in grote hopen te dumpen met gestriptte namen en zonder mapstructuur, dus dan mag je honderden of duizenden bestanden met de hand gaan sorteren. Recuva is makkelijker om doorheen te klikken, maar ik had matige resultaten met RAW-formaten. NEF en CR2 waren degene die ik het vaakst zag mislukken, met ontbrekende voorbeelden of bestanden die half kapot openden.
De tool waarmee ik het meeste geluk had voor SD-kaarten was Disk Drill.
Ik weet dat mensen eindeloos discussiëren over herstelapps, maar deze gaf mij de minste wrijving. Het onderdeel dat de moeite waard is voor camera’s, is Geavanceerd cameraherstel. Dat deed het beter met gefragmenteerde clips en RAW-foto’s dan de lichtere gratis dingen die ik heb getest.
Wat ik zou doen:
- Installeer Disk Drill op je Windows-pc of Mac.
- Plaats de SD-kaart met een speciale kaartlezer. Sluit de camera niet via USB aan als je dat kunt vermijden. Veel camera’s stellen opslag beschikbaar in een beperkte overdrachtsmodus, en herstelapps krijgen dan minder directe toegang.
- Start de app, kies de SD-kaart en start vervolgens een scan naar verloren gegevens. Als je alleen om foto’s en video geeft, gebruik dan Geavanceerd cameraherstel.
- Wacht. Grotere kaarten duren langer. Trage kaarten duren ook langer.
- Bekijk een voorbeeld van de bestanden die het vindt. Dit deel is belangrijk. Als de afbeelding netjes opent in de voorbeeldweergave, zijn je kansen goed. Ik gebruik de voorbeeldweergave om te voorkomen dat ik per ongeluk waardeloze bestanden herstel.
- Selecteer wat je wilt en herstel het.
Eén ding dat mensen nog steeds verkeerd doen op het slechtst mogelijke moment: sla de herstelde bestanden niet terug op dezelfde SD-kaart op.
Sla ze op de interne schijf van je computer op of op een andere externe schijf. Als je op dezelfde kaart herstelt, loop je het risico precies de sectoren te overschrijven die je probeert te redden. Ik heb het zien gebeuren. Het is ellendig.
Nadat je alles hebt gekopieerd en hebt gecontroleerd of de bestanden goed openen, formatteer je de SD-kaart pas in de camera als je hem opnieuw wilt gebruiken. Niet eerder. Als er na het verwijderen geen nieuwe foto’s zijn gemaakt, zijn je kansen meestal redelijk. Als de kaart intussen is blijven worden gebruikt, worden de resultaten snel rommelig.
Je hebt het belangrijkste deel al gedaan. Je bent gestopt met het gebruiken van de kaart.
Ik ben het eens met @mikeappsreviewer over het vermijden van nieuwe schrijfacties, maar ik zou eerst nog één ding toevoegen. Maak een image van de SD-kaart voordat je deze scant, als je daar de ruimte voor hebt. Gebruik een byte-voor-byte kopieertool zoals USB Image Tool op Windows of dd op Mac/Linux. Voer daarna herstel uit op de image, niet op de originele kaart. Als de kaart zwakke sectoren heeft of begint uit te vallen, heb je nog steeds één goede kans. Mensen slaan deze stap over en krijgen daar later spijt van.
Een paar praktische punten.
-
Controleer het vergrendelingsschuifje van de kaart.
Sommige SD-kaarten doen vreemd als het schuifje half verschoven is. Zet het in de vergrendelde stand voordat je de kaart in een lezer steekt, zodat er niet per ongeluk iets naar geschreven wordt. -
Bekijk de status van het bestandssysteem zonder het te repareren.
Open op Windows Schijfbeheer. Open op Mac Schijfhulpprogramma. Als de kaartgrootte verkeerd lijkt, of als deze als RAW wordt weergegeven, of als er gevraagd wordt om te formatteren, stop dan. Dat wijst op schade aan het bestandssysteem, niet alleen op verwijdering. Herstel werkt dan vaak nog steeds, maar vanaf hier wil je alleen-lezen behandeling. -
Als de foto’s met een camera zijn gemaakt, sorteer herstelde bestanden dan op signatuur, niet op map.
Verwijderde camerabestanden verliezen vaak eerst hun namen. De afbeeldingsdata blijft. Hersteltools die op bestandsheaders scannen, halen meestal meer JPG-, CR3-, NEF-, ARW-, MP4- en MOV-bestanden terug dan tools die mappen proberen te reconstrueren. Rommelig, ja. Maar ook een betere slagingskans. -
Let op de grootte van video’s.
Foto’s zijn makkelijker te herstellen dan video’s. Lange 4K-clips raken vaak gefragmenteerd op SD-kaarten. Als een herstelapp je video weergeeft als een paar KB of met de verkeerde duur, herstel die kopie dan niet als eerste en probeer een diepere scan. -
Herstel naar een andere schijf met veel vrije ruimte.
Een kaart van 128 GB heeft tijdens herstel vaak meer dan 128 GB vrije ruimte nodig als previews en tijdelijke bestanden zich opstapelen. Mensen komen halverwege de scan ruimte tekort. Het is dom, maar het gebeurt.
Als je zo min mogelijk gedoe wilt, is Disk Drill een goede keuze voor herstel van foto’s en video’s van SD-kaarten. Ik vind het beter voor het bekijken van previews en het filteren op bestandstype en datum. Dat bespaart tijd wanneer je naar 3.000 herstelde bestanden met kapotte namen zit te kijken.
Ook is dit een prima snelle video als je het proces in één minuut wilt zien:
bekijk deze snelle handleiding voor het herstellen van foto’s en video’s van een SD-kaart
Eén kleine kanttekening bij het gebruikelijke advies. Formatteren na herstel is niet altijd genoeg als het verwijderen gebeurde na kaartfouten, willekeurige verbrekingen van de verbinding of vastlopers van de camera. Test in dat geval de SD-kaart met H2testw of F3 nadat je een back-up van je bestanden hebt gemaakt. Nepkaarten en defecte kaarten komen vaker voor dan mensen denken. Als de test fouten geeft, gebruik de kaart dan niet meer. Vertrouw er niet opnieuw op.
Je hebt al het allerbelangrijkste gedaan, namelijk stoppen met het gebruik van de kaart. @mikeappsreviewer en @viajeroceleste hebben de herstelkant al behoorlijk goed behandeld, dus ik zou me richten op de eerste beoordeling voordat je elk hulpmiddel erop loslaat.
Bepaal eerst of dit om een gewone verwijdering ging of dat de kaart begon te falen. Als de camera vastliep, meldingen als card error gaf, miniaturen ontbraken of er willekeurige onderbrekingen waren voordat dit gebeurde, behandel het dan niet als een normale verwijderklus. In dat geval is de veiligste zet om een kloon van de kaart te maken en vanaf de kopie te werken. Als het gewoon oeps, een map verwijderd was, zijn de kansen op herstel meestal een stuk beter.
Eén klein punt waar ik het niet helemaal mee eens ben: de SD-kaart vergrendelen is slim, maar sommige goedkope kaartlezers negeren die schakelaar toch, dus ga er niet van uit dat vergrendeld echt alleen-lezen betekent. Nog steeds de moeite waard om te doen, alleen geen magie.
Voor het daadwerkelijke herstel is Disk Drill een goede keuze omdat het gemakkelijk is om foto’s en video’s te bekijken en het cameramedia beter verwerkt dan veel simpele opties. Ik zou een echte kaartlezer gebruiken, de kaart scannen, alleen herstellen naar je computer of een andere schijf, en daarna de herstelde bestanden controleren voordat je de SD-kaart weer aanraakt. Als je video’s beschadigd terugkomen, probeer dan een diepere scan in plaats van meteen het eerste waardeloze resultaat te herstellen.
Test de kaart daarna. Serieus. Veel verhalen over per ongeluk verwijderen eindigen ermee dat de kaart hartstikke onbetrouwbaar blijkt te zijn.
Als je meer aanbevelingen wilt voor herstel van SD-kaartgegevens, is deze thread de moeite waard: beste manieren om verwijderde bestanden van een SD-kaart te herstellen.
Formatteer hem nog niet. Zelfs geen snelle formattering. Daar maken mensen het juist erger.
