Hoe kan ik verwijderde foto's van mijn Canon-camera herstellen?

Ik heb per ongeluk belangrijke foto’s van mijn Canon-camera verwijderd voordat ik er een back-up van maakte, en ik heb echt hulp nodig om ze terug te krijgen. De geheugenkaart zit nog steeds in de camera, en ik heb geen nieuwe foto’s gemaakt omdat ik niets wil overschrijven. Wat is de beste manier om veilig verwijderde foto’s van een Canon-camera te herstellen?

Ik ben dit met Canon SD-kaarten al meer dan eens tegengekomen, en de eerste stap is saai maar belangrijk. Stop nu met het gebruiken van de kaart. Elke nieuwe foto, zelfs een onbelangrijke testopname, verkleint de kans dat je de oude bestanden terugkrijgt.

Als je de beste kans op herstel wilt, doe dan eerst dit en in deze volgorde:

  1. Maak geen nieuwe foto’s meer. Eén nieuw bestand is al genoeg om oude data te overschrijven.
  2. Ga niet in de cameramenu’s rondneuzen en willekeurige oplossingen proberen. Zelfs normale camera-activiteit brengt extra schrijfacties naar de kaart met zich mee.
  3. Formatteer de kaart niet. Als je computer een formatteringsmelding toont, annuleer die dan.
  4. Haal de SD-kaart uit de camera. Als er een klein vergrendelschakelaartje aan de zijkant zit, zet dat dan op alleen-lezen en laat het zo staan totdat je de kaart op een computer scant.

Waarom verwijderde foto’s soms terugkomen

Canon-camera’s bewaren geen prullenbakmap op de kaart. Wanneer je een foto verwijdert, markeert de camera de ruimte meestal als vrij in plaats van de fotodata meteen te wissen. Daardoor staat de afbeelding er vaak nog een tijdje. Het probleem begint wanneer nieuwe data eroverheen wordt geschreven. Zodra dat gebeurt, is het echt weg.

Eén snelle controle die ik zou doen voordat je met hersteltools aan de slag gaat, is de image.canon-app, als je die eerder had gekoppeld. Soms staat daar nog een cloudkopie tot wel 30 dagen. Als daar niets verschijnt, stap dan over op herstelsoftware.

Gebruik een computer en een USB SD-kaartlezer. Sluit hiervoor de Canon-camera niet met een USB-kabel aan. Ik heb betere resultaten gehad door de kaart als een los apparaat te behandelen.

Een paar tools die het proberen waard zijn

  1. Disk Drill

Hier zou ik mee beginnen. De indeling is overzichtelijk, het is makkelijk om door de resultaten te gaan, en het doet het meestal goed bij fotoherstel van SD-kaarten. Het ondersteunt ook Canon RAW-bestanden zoals CR2 en CR3, wat belangrijk is als je niet alleen JPEG hebt geschoten. De preview werkt ook goed, zodat je bestanden kunt controleren voordat je ze herstelt. Op Windows is de eerste 100MB gratis, wat genoeg is voor een snelle testronde.

  1. PhotoRec

Als je niets wilt uitgeven, is dit een degelijke keuze. Het is open-source en graaft diep. Het nadeel is de interface. Het draait in een tekstvenster, en de bestandsnamen komen meestal niet terug zoals ze waren. Het werkt, maar het voelt ouderwets en een beetje onvriendelijk als je dit soort tools niet eerder hebt gebruikt.

Hoe ik het herstel zou aanpakken

  1. Installeer de herstelapp op de schijf van je computer, niet op de SD-kaart.
  2. Stop de kaart in een USB-kaartlezer en start een scan.
  3. Wacht. Grote kaarten kosten tijd, en sommige scans gaan tergend langzaam.
  4. Filter de resultaten op afbeeldingen zodat je niet door rommel hoeft te zoeken.
  5. Bekijk eerst een preview van wat er gevonden is voordat je iets herstelt.
  6. Sla herstelde bestanden op een andere schijf op. Niet op dezelfde SD-kaart. Als je de herstelde bestanden terug naar de kaart schrijft, loop je het risico juist te wissen wat je probeert te redden.

Als je voorzichtig blijft, zijn je kansen nog steeds behoorlijk goed. Ik heb kaarten gezien die hopeloos leken en toch het grootste deel van de foto’s teruggaven. Nadat je hebt teruggehaald wat belangrijk is en back-ups hebt gemaakt, formatteer je de kaart pas in de camera voordat je die weer gebruikt.

Je hebt het belangrijkste al gedaan. Je bent gestopt met fotograferen. Dat houdt je kansen redelijk goed.

Ik ben het met @mikeappsreviewer eens dat je nieuwe schrijfacties op de kaart moet vermijden, maar ik zou eerst nog één ding toevoegen. Controleer elke plek waar de foto’s mogelijk al bestaan voordat je herstel uitvoert. Kijk naar imports op je computer, de galerij van je telefoon, de cache van Adobe Lightroom, Google Foto’s, OneDrive, Dropbox en Canon image.canon als je dat ooit hebt ingeschakeld. Ik heb meegemaakt dat mensen een uur lang een kaart scanden naar foto’s die ze al gesynchroniseerd hadden.

Als de bestanden alleen op de SD-kaart staan, gebruik dan een kaartlezer en scan de kaart op een computer. Ik zou beginnen met Disk Drill omdat het goed overweg kan met Canon-fotoformaten, waaronder CR2 en CR3, en de voorbeeldweergave helpt je snel de juiste bestanden te vinden. Als een snelle scan dingen mist, voer dan een diepe scan uit. Verwijderde foto’s duiken daar vaak op.

Op één punt ben ik het iets minder eens met het gebruikelijke advies: besteed niet te veel tijd aan het achter elkaar proberen van allerlei verschillende herstelapps. Sommige tools dringen erop aan de kaart te repareren of tijdelijke gegevens te schrijven. Kies eerst één degelijke optie, scan, herstel naar je computer en bekijk daarna de resultaten.

Een paar praktische tips:

  1. Herstel naar je bureaublad of een externe schijf, nooit terug naar de SD-kaart.
  2. Sorteer de resultaten op bestandstype en datum.
  3. RAW-bestanden zijn vaak groter, dus heb geduld. Een scan van een kaart van 64 GB duurt vaak 20 tot 60 minuten.
  4. Als bestandsnamen weg zijn, gebruik dan miniaturen en opnametijden om foto’s te identificeren.

Ook deze korte gids over herstel van foto’s op SD-kaarten is het bekijken waard:
eenvoudige tips voor herstel van SD-kaarten voor verwijderde camerafoto’s

Als Disk Drill voorbeelden vindt, zijn je kansen behoorlijk goed. Als het niets vindt, stop dan met rommelen met de kaart en kijk naar een professionele herstelservice voordat je iets anders doet.

Omdat je geen nieuwe foto’s hebt gemaakt, heb je nog steeds een reële kans om ze terug te krijgen. Dat deel is belangrijker dan mensen denken.

Ik ben het grotendeels eens met @mikeappsreviewer en @espritlibre, maar ik zou over één ding iets strenger zijn: ik zou de camera helemaal niet meer gebruiken totdat de kaart eruit is. Zelfs hem herhaaldelijk aanzetten kan bij sommige modellen kleine schrijfacties veroorzaken. Paranoïde? Misschien. Maar herstel van verwijderde bestanden is in feite een race tegen overschrijven.

Een paar extra dingen om te proberen waar zij niet echt op ingingen:

  1. Controleer of de foto’s in de camera als beschermd waren gemarkeerd vóór verwijdering
    Sommige Canon-modellen gaan anders om met beveiligde afbeeldingen in de afspeelweergave. Meestal redt dat je niet van verwijdering als ze echt weg zijn, maar als je hebt verwijderd vanuit een gefilterde weergave of slechts één map, controleer dan op een computer de volledige kaartstructuur. Ik heb afbeeldingen “vermist” zien lijken die gewoon in een andere DCIM-submap stonden.

  2. Maak eerst een image van de SD-kaart
    Als de foto’s erg belangrijk zijn, is het veiliger om de kaart eerst naar een imagebestand te klonen voordat je gaat scannen. Voer herstel dan uit op de image, niet op de fysieke kaart. Zo heb je, als de kaart vreemd begint te doen of een tool zich misdraagt, nog steeds de originele gegevens als een momentopname bewaard. Dit is het deel dat de meeste simpele handleidingen overslaan.

  3. Als je Mac of pc aanbiedt om de kaart te “repareren”, zeg dan nee
    Reparatietools kunnen het bestandssysteem soms genoeg veranderen om later herstel moeilijker te maken. Mensen klikken daar uit gewoonte op en vragen zich dan af waarom de resultaten slechter werden.

Qua software is Disk Drill nog steeds een logische keuze omdat je er eenvoudig Canon JPG-, CR2- en CR3-bestanden mee kunt voorvertonen en ze naar een andere schijf kunt herstellen. Die voorbeeldfunctie is eerlijk gezegd de grote tijdbespaarder. Als het goede miniaturen toont, zijn je kansen meestal behoorlijk goed.

Nog één ding dat het lezen waard is als je meer Canon-specifieke discussie over herstel van geheugenkaarten wilt: Advies van Reddit over herstel van foto’s op een SD-kaart van een Canon-camera

Als Disk Drill of een andere scanner helemaal niets vindt, blijf de kaart dan niet bestoken met app na app. Daar ben ik het enigszins oneens met de mentaliteit van “probeer alles” die mensen soms hebben. Op dat punt is een professionele herstelservice de slimmere volgende stap. Duurder, ja, maar als de foto’s belangrijk zijn, het overwegen waard.

<img src=‘upload://tx09joTt962Q0OQvezMvKb9pQoV.jpeg’ alt=‘Hoe kan ik verwijderde foto’s van mijn Canon-camera herstellen?’ width=‘’ height=‘’>

Eén invalshoek die ik zou toevoegen aan wat @espritlibre, @viajeroceleste en @mikeappsreviewer zeiden: controleer of je alleen de index hebt verwijderd, en niet de afbeeldingsgegevens die de camera nog steeds niet kan weergeven. Op sommige Canon-kaarten raken maprecords beschadigd, en herstelapps vinden meer als je scant op bestandssignatuur in plaats van te vertrouwen op de mappenstructuur van de kaart.

Dus mijn volgorde zou iets anders zijn:

  1. Haal de kaart eruit en laat hem eruit.
  2. Als de foto’s cruciaal zijn, maak dan eerst een byte-voor-byte image van de SD-kaart.
  3. Voer het herstel uit op de image, niet op de kaart.
  4. Gebruik één tool die zowel een scan naar verwijderde bestanden als een RAW-signatuurscan kan uitvoeren.

Disk Drill is daarvoor prima omdat het Canon JPG/CR2/CR3 goed kan voorvertonen.

Voordelen:

  • makkelijk te gebruiken
  • voorvertoning is echt nuttig
  • gaat goed om met RAW-formaten
  • minder pijnlijk dan command-line tools

Nadelen:

  • gratis herstel is op sommige systemen beperkt
  • diepe scans kunnen rommelige bestandsnamen/mappen opleveren
  • niet altijd de sterkste optie als de kaart ernstige bestandssysteembeschadiging heeft

Kleine afwijking van het gebruikelijke advies: ik zou niet te veel tijd besteden aan het controleren van elke sync-app, tenzij je weet dat je die hebt ingeschakeld. Als dit recent is gebeurd, is de grootste kans nog steeds bij de SD-kaart zelf.

Als herstel gedeeltelijke bestanden vindt, sla dan alles toch op. JPEG’s kunnen soms later nog worden gerepareerd, zelfs als ze er in eerste instantie kapot uitzien.